Antillen by Unknown

Author:Unknown
Format: epub

In het begin van de invasie vond een merkwaardige gebeurtenis plaats toen Britse eenheden, die vanuit Point-a-Pitre oprukten om de laatste haarden van verzet uit te roeien en die meenden de opstandelingen in hun laatste bolwerk opgesloten te hebben, tot hun verbazing vernamen dat de slaven aangevoerd werden door een woeste vrouw die door spionnen geïdentificeerd werd als de weduwe van de vermoorde Franse planter Philippe Vauclain. Toen admiraal Oldmixon van deze onvoorstelbare situatie hoorde, reed hij erheen en bulderde zijn mannen toe: 'Wat is hier verdomme aan de hand?' en zij vertelden: 'Er zit daar een oude negerin en telkens als wij een bestand proberen te sluiten omdat zij geen enkele kans hebben - dat kunt u zelf zien - hervat zij de strijd.' Oldmixon was razend. Hij was een brallerig type voor wie alles wat niet rasecht Engels was een gruwel was, ook zijn toevallige Franse bondgenoten op dit eiland, en hij was niet van plan zijn bezetting van Guadeloupe te laten dwarsbomen door een oud kreng van een negerin. Hij brulde zijn mannen toe: 'Bestorm die plantage en schiet die ouwe heks dood,' maar op dat moment kwam de jonge Lanzerac aangalopperen die van de impasse gehoord had en riep: 'Nee! Nee!' en toen hij voor de woedende Engelsman van zijn paard sprong, zei hij: 'Dat kunt u niet doen. Ze is de weduwe van een blanke planter en de moeder van een vertrouwde vriendin.' 'Wat zeg jij, Fransoos?' snauwde Oldmixon, en Paul verzekerde hem dat hij de volle waarheid sprak. 'Ik ga erheen en haal haar op.' Hij legde al zijn wapens neer, strekte zijn beide handen uit met de handpalmen naar boven en liep langzaam naar de verschanste plantage terwijl hij op smekende toon zei: 'Ik ben de vriend van Solange. Zij stuurde me. Ik ben de vriend van uw dochter. Zij stuurt me,' en terwijl hij naderde dacht hij: Zij is Grandmère Lanzerac die weer tot leven gekomen is... dezelfde omstandigheden... dezelfde moed tegenover de Engelsen. En toen hij eindelijk het huis binnenkwam en haar zag met de weinige overgebleven slaven die met de geweren aan de voet tegen de wand stonden, herhaalde hij: 'Ik ben de vriend van uw dochter, de man die Solange bij de overval redde.' Ze stond rechtop bij een raam met haar geweer in de handen en zei op zachte toon in uitstekend Frans: 'Jij bent dus Lanzerac? Waarom trouwde je niet met haar?' Zonder te aarzelen nam hij haar mee naar de wachtende admiraal Oldmixon. 'Gooi haar in de gevangenis,' zei de man uit Barbados, en ondanks vurige smeekbeden van Paul en Eugénie en Solange, bij wie Oldmixon 's avonds kwam eten, bleef hij bij zijn besluit, en zei: 'Ze zal nooit vergeten dat ze een slavin geweest is. Je kunt die vrijheidsdrang niet uit hun lichaam ranselen. Eens een rebel, altijd een rebel.' Maar in de loop van de avond merkte Paul dat Oldmixon voortdurend naar Solange zat te kijken en toen de Engelsman terugkeerde naar zijn

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.